De liefde van twee moeders in één roze beer

Ze was rond de veertig. Naast de zorg voor haar gezin hield ze erg van creatieve dingen: kleren maken, breien. Ze had een breimachine gekocht, nu kon ze makkelijker mooie truien maken voor haar kinderen. Die dag zou ze instructie krijgen om het apparaat beter te leren gebruiken. Sanne kwam even nieuwsgierig kijken. “Oh, mevrouw, wat lijkt uw dochter op u!” zei de Brother-dame.

Ze keek haar dochter aan, lachte en gaf haar een dikke knipoog. “Ja hè?” antwoordde ze. Later kwam ze er bij haar dochter op terug. “Mensen die veel van elkaar houden gaan soms op elkaar lijken” zei ze.

Mijn tweede moeder
Deze liefdevolle vrouw is mijn moeder. Of eigenlijk moet ik zeggen: mijn tweede moeder. Ze is al in mijn leven zolang ik me kan herinneren. Wat heeft ze me veel gegeven. 88 is ze nu en ze vindt wat ze heeft gedaan ‘heel gewoon’. Haar stem klinkt jong als ze me opbelt om te zeggen dat het goed is dat ik haar verhaal vertel. Ze is ook een beetje verrast, lijkt het. Eén ding wil ze nog wel even kwijt: dat ze niet houdt van het woord stiefmoeder. Dat begrijp ik volkomen, ik heb mezelf ook nooit stiefdochter gevoeld.

Onuitsprekelijke liefde
Want als ik denk aan een moeder denk ik aan haar. Het grote geschenk dat ze ons gaf door in ons leven te komen en van ons te houden alsof ze ons zelf had gebaard. Nooit onderscheid heeft gemaakt tussen ons en het kind dat ze later zelf kreeg. Na haar bevalling onmiddellijk vroeg om een foto van mijn broer en mij voor op het nachtkastje naast haar ziekenhuisbed. Onuitsprekelijke liefde. Zoals ze ook, vertelde ze veel later, af en toe praatte tegen de foto van onze geboortemoeder. Om te vertellen dat ze goed voor ons zorgde en veel van ons hield. En zo is het.

Plek
Ik ben de dochter van
twee moeders

De vrouw die mij het leven gaf
en die ik zo jong al moest missen
De vrouw die mijn moeder werd
door haar hart te openen en liefde te geven

Mijn tweede moeder
doet precies wat goed is
ze is er
ze houdt mijn geboortemoeder in ere
Het verhaal van ons gezin
gaat over liefde, dood en nieuwe liefde
het kapotte nest
zo mooi mogelijk geheeld

De jas van mijn moeder
Er is nog een warme teddy jas van mijn geboortemoeder. Hij is grijs, mijn tweede moeder verft hem roze voor me. Jarenlang heb ik hem gedragen tot hij echt versleten is. Dan maakt ze er een beer van voor mij, die met me meegaat als ik uit huis ga. De liefde van twee moeders in één roze beer.

Hartmama
Over het op jonge leeftijd verliezen van één van je ouders heb ik een boek geschreven: Hartmama. Ik schreef het uit eigen ervaring. Mijn moeder stierf op 31-jarige leeftijd toen ik 2 jaar oud was. Hartmama bestaat uit een autobiografisch deel, een beeldverhaal en een (ver)werkboek.

Je rouw wegstoppen is leven met de handrem erop. Door het lezen van Hartmama leer je jouw overlevingsmechanismes kennen. Het boek helpt je om alsnog te rouwen om de ouder die je als kind verloor, waardoor je weer in beweging komt. Je kunt Hartmama bestellen via www.susanvanderbeek.nl/boek

0 thoughts on “De liefde van twee moeders in één roze beer”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: