De leegte van de 1,5 meter maatschappij

De nieuwe maatschappij vraagt voorlopig van ons dat we 1,5 meter afstand houden.  Niet van je gezin of je geliefde waar je mee in huis woont, maar wel van al je andere geliefdes en mensen die er voor jou toe doen. Niet knuffelen en aanraken, maar afstand houden. Een veel gehoord gemis in deze tijd. 

Ik vind het steeds weer interessant om te onderzoeken waar iets vandaan komt, want voorlopig is dit de nieuwe realiteit. Wachten tot we weer kunnen knuffelen is voor mij niet de oplossing, dat betekent namelijk jezelf een jaar lang in de wachtstand zetten en dat is niet iets wat ik wil.

Dus, waar komt het vandaan, dit gemis van knuffelen en dat het voor eenzaamheid kan zorgen?

De knuffels die je kreeg als kind zijn je basis
Iedereen weet wel dat het een belangrijke basisbehoeften van een kind is om aangeraakt, gekoesterd en vastgehouden te worden. Als een kind veel geknuffeld wordt vanuit een onvoorwaardelijke liefde, dan voel je je als kind erkend. Door de aanraking ervaar je geborgenheid, zonder woorden voel je dat je er volledig mag zijn zoals je bent, dat je goed bent zoals je bent. 

Als dit je basis is, dan sta je op een stevige bodem. Eentje die uitstraalt dat je de dingen zelf aankunt en dat je je niet alleen voelt. 

De knuffels die je niet kreeg, vormen ook je basis
Als je een andere basis hebt, als je niet of minder geknuffeld bent als kind, wanneer je niet hebt gekregen wat je zo nodig had en de liefde een voorwaardelijke vorm kende misschien, dan ervaar je al snel dat je niet goed bent. Het is juist door de aanraking van de ander dat je voelt dat je er bent, als baby. Door het gemis ervan ervaar je nu dat je de ander nodig hebt om je goed te voelen. Alleen via de erkenning van de ander ervaar je dat je bestaat, ertoe doet. Als dat jouw basis is, dan is de 1,5 meter maatschappij voor jou nu waarschijnlijk extra moeilijk, pijnlijk of eenzaam. 

De eenzaamheid van de 1,5 meter
Er wordt niet alleen over het coronavirus gesproken, maar ook over het eenzaamheidsvirus. Dat we het knuffelen zo nodig hebben in moeilijke tijden, om elkaar te kunnen steunen. Ik denk dat we iets anders nodig hebben, waardoor aanraken een aanvulling wordt op een fijner bestaan, maar niet je eerste levensbehoefte voor geluk. 

Als aangeraakt worden door de ander je voorwaarde van geluk is
Draai het eens om, want als je het aanraken van de ander nodig hebt om je fijn te voelen of minder moeilijk of eenzaam, dan ben je daar dus in zekere zin van afhankelijk. Afhankelijk van wat de ander je geeft en of diegene het je wel geeft. En wil je dat wel? Wil je hoe jij je voelt wel in de handen laten van de ander of wil je je eigen leiderschap nemen en jezelf kunnen geven wat je nodig hebt? 

Hoe meer zelfliefde je ervaart, hoe minder je de ander nodig hebt.

En dat wil niet zeggen dat je dan dus alles maar alleen moet doen en niemand meer nodig hebt. Nee, integendeel. Het samenzijn en aangeraakt worden kan op die manier juist verrijkend zijn, een aanvulling op je eigen zelfliefde. Het is verstikkend, zowel voor jezelf als de ander, wanneer je afhankelijk bent van de aanraking en het contact. Het is eenzaam, want de kans dat je niet krijgt wat je nodig wanneer je er afhankelijk van bent, is groter dan dat je het wel krijgt. 

Zelfliefde, de basis van je geluk
Wat is zelfliefde? Het is de basis in jezelf die gaat over ‘ik ben oké, wat ik ook doe en wat ik ook voel’. ‘Ik ben goed zoals ik ben, hoe lang iets ook maar duurt, hoeveel fouten ik ook maak, ik waardeer mezelf’. Zelfliefde is ‘ik glimlach naar mezelf zoals je glimlacht naar een onbevangen kind’. Zelfliefde gaat over vergeving en acceptatie van je donkere kanten, je negatieve eigenschappen, je misstappen. Zelfliefde is onvoorwaardelijk, het is ervaren dat jij zelf je beste gezelschap bent en dat je doet voor jezelf wat er nodig is, dat je durft te groeien en pijn kunt ervaren omdat je weet dat je dat nodig hebt om verder te gaan. Volledige zelfliefde is iets groots en begint klein.  

8 Tips voor zelfliefde

  1. Zelfliefde vraagt om weten wie je bent. Wie is diegene die je gaat liefhebben? Ken jij jezelf? Als je hier niet echt antwoord op kunt geven, onderzoek dan eens, vanuit liefde en compassie, wie je bent. Dit is de basis van een goede relatie met jezelf. Wie ben ik gaat niet alleen over welke rollen je allemaal hebt, welke ballen je hooghoudt of wat je leuk vindt om te doen. Het gaat vooral over welk pad je wilt bewandelen, wat past wel en niet bij je. 
  2. Weet je al goed of redelijk wie je bent? Weet je dan ook wat je nodig hebt? Want dat is de volgende stap. Wat dient jou en wat niet? Wat werkt wel voor je en wat niet, waar loop je op vast? Dit is belangrijk om te weten zodat je goed kunt gaan zorgen voor jezelf.
  3. Misschien wist je ook al wel wat je nodig hebt en wat jou wel en niet dient. Maar handel je er ook naar? Geef jij jezelf wat je nodig hebt? Maak je niet alleen tijd en ruimte voor anderen, maar ook voor jezelf, zodat jij jezelf kunt geven wat je nodig hebt? Of heb je steeds gegronde argumenten om het niet te doen en pas je je weer aan de ander aan? Om na verloop van tijd te voelen dat jezelf in de steek laat? Bij stap drie gaat het dus om het toepassen van wat je bij stap een en twee ontdekt hebt.
  4. Wanneer je tevergeefs al langere tijd de voorgaande stappen hebt proberen toe te passen of ontdekken in je leven, dan kan het misschien inmiddels wat moedeloos aanvoelen. Misschien ben je uitgekomen bij frustratie en veroordeling naar jezelf. Dan is het tijd voor wat dieper innerlijk werk. Dan zit er namelijk een patroon in de weg, gekoppeld aan oude kindpijn. Juist op deze momenten ervaar je waarschijnlijk de meeste behoefte om via de ander te krijgen wat je nodig hebt. Wanneer je dieper innerlijk werk doet, ontdek je wat jou raakt in een conflict of moeilijke situatie, waar dit vandaan komt. Je verzacht de pijn via een innerlijke kind meditatie
  5. Nu je wat meer weet wie je bent en wat je nodig hebt en een tool in handen hebt om je pijn te verzachten, is het tijd voor het meer grote werk. Durf alleen te zijn. Ga letterlijk de confrontatie aan met jezelf. Trek je meer terug, juist deze tijd vraagt er niet alleen om, het bied je de uitgewezen kans om dat te doen, zonder dat je commentaar krijgt van anderen dat ze je bijvoorbeeld zo weinig zien. Trek je terug, ga bij jezelf naar binnen en ontdek hoe je jezelf veel meer kunt geven dan je voorheen dacht.
  6. Zet de boel op een rijtje. Ga schrijven, morning pages of juist in de avond, maar zoek een mooi boekje uit en ga schrijven. Schrijven in een dagboek brengt je op meta-niveau, het zet je op een afstandje van jezelf en tegelijkertijd kom je daardoor dichter bij jezelf uit. Door te schrijven wat je hebt ervaren, meegemaakt, gevoeld en gedacht, ga je van een afstandje kijken naar jezelf. Je ontdekt wat je weet en waarom of waarom je iets niet deed wat je eigenlijk wel wilde. Omdat het beschrijvend is, kom je minder gemakkelijk in de veroordeling naar jezelf terecht (beschrijf zonder oordeel wat je doet, je mag iets moeilijk vinden, maar dat is nog niet veroordelen). Wanneer je dit langere tijd volhoudt, dan ga je na verloop van tijd verbanden zien, je gaat jezelf begrijpen en er ontstaat compassie. Lees ook steeds even terug wat je hebt geschreven. Je zult je verbazen over je eigen wijsheid. En je wilt als vanzelf meer met jezelf verbinden als je ontdekt wie er diep in jezelf verscholen ligt. 
  7. Lukt het niet zo goed om die compassie op te brengen voor jezelf omdat je alleen kunt zien wat je niet goed doet, dat je faalt? Doe dan deze compassie-oefening. Deze oefening is gericht op jezelf en op je eigen innerlijke kind als je maar niet loskomt van je eigen veroordelingen. Je zult gaan ervaren in deze oefening dat je als kleintje niet anders kon. En besef dan dat je simpelweg nu ook gewoon nog doet wat je toen geleerd hebt. Jouw zelfliefde zal daardoor en alle voorgaande tips stap voor stap gaan groeien. Ik wens je een mooie reis toe, jouw eigen reis.
  8. En dat brengt je bij de laatste stap, jouw eigen reis. Het bewandelen van je eigen pad, dat is de ultieme vorm van zelfliefde. Luisteren naar jezelf, naar wat je nodig hebt, hoe je wilt zijn en leven en daar naar handelen, dat is zelfliefde. Ik gun het je dat je zo van jezelf gaat houden dat je volledig je eigen pad kunt gaan bewandelen, op een onvoorwaardelijke en zuivere manier. Dan kan het niet anders dat je weer terug gaat uitkomen bij jezelf, je weer wordt zoals je bedoeld bent te zijn. 
0 thoughts on “De leegte van de 1,5 meter maatschappij”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: