Als je kind het moeilijk heeft

Een kind maakt elke dag nieuwe dingen mee. Het leert, ervaart, valt en staat op. En soms maakt een kind moeilijke dingen mee, dingen die te groot zijn. En voor een kind zijn dingen al gauw te groot.

Kinderen worden gepest op school, zijn bang of onzeker. Kinderen kunnen (hoog-)gevoelig zijn en de wereld als ‘te overrompelend ervaren’. Kinderen kunnen moeite hebben met afscheid nemen, verdrietig zijn omdat ouders gescheiden zijn, een familielid overleden is, ouders vaak ruzie hebben. Een kind kan moeite hebben met samenspelen, snel boos zijn, niet weten hoe hij met zijn gevoelens om moet gaan. Er zijn veel dingen waar kinderen tegenaan kunnen lopen.

Dat wil je voorkomen
En dat doe je dan ook, daar doe je je uiterste best voor. Als je kind het moeilijk heeft, dan wil je als ouders maar een ding: je wilt graag dat je kind weer lekker in zijn of haar vel zit. Dat je kind voor zichzelf kan opkomen, blij en vrolijk is. Dus ga je helpen. Je wilt het thuis weer fijn hebben met elkaar. 

Alles geprobeerd
Zo heb je als moeder of vader al veel, zo niet alles, geprobeerd. Je bent gaan lezen over opvoeding, naar de huisarts geweest misschien, praten met vrienden, misschien wel een opvoedkundige. Praten met je kind. Nieuwe regels geprobeerd, nieuwe manieren van opvoeden, beloningssystemen, loslaten, strenger zijn. Een therapeut gezocht voor je kind of dat staat op je lijstje. 

En misschien ben je nu wel op een punt dat je denkt: Is er überhaupt nog wel iets dat we kunnen doen dat wél werkt? Ja. Gelukkig wel.

En dat moet je juist niet doen
Hoe graag je ook wilt helpen zodat hij het niet meer moeilijk heeft, dat moet je juist niet doen. Je ontneemt daardoor je kind zijn eigen ervaringen die zo nodig zijn om op te kunnen groeien tot een krachtig persoon, om volledig zichzelf te kunnen zijn. Wat je wel kunt doen als ouders ga ik je in dit artikel vertellen. Geen adviezen, maar inzichten die voor jullie het verschil gaan maken.

De pijn van je kind raakt diep
Dat voelt zo diep, omdat het eigenlijk dan over jezelf gaat. Alles wat je voelt en ervaart bij je kind, gaat altijd over je eigen kindertijd, je eigen innerlijke kind. De pijn van jouw kind herinnert je aan je eigen ervaringen, aan datgene dat je niet wilde meemaken toen, niet wilde voelen. Jij hebt deze gevoelens ooit diep weggestopt, toen ze voor jou te groot waren als kind om te voelen. Je hebt er strategieën op bedacht om er me om te kunnen gaan.

En je wilt nu ook niet dat jouw kind diezelfde pijn voelt of diezelfde strategieën ontwikkelt waarvan je inmiddels wel weet dat ze je nu echt in de weg zitten om je mooie ware zelf te kunnen zijn. Daarom zoek je hulp voor je kind. Liefst nu meteen. Maar is dat het meest slimme wat je kunt doen?

De afhankelijkheid van het geluk van je kind
Als je de pijn van je kind ervaart, als je ziet dat je kind het moeilijk heeft, ga je harder werken om je kind te helpen. Want als je kind geen pijn meer heeft, dan voel jij die ook niet meer. Er wordt vaak gezegd ‘als mijn kinderen gelukkig zijn, dan ben ik het ook!’ Ik zie het anders: ‘Als ik gelukkig ben, dan is mijn kind het ook.’

Wat vind je van het idee dat jíj gaat werken aan jezelf? Vóór je kind. In feite zeg je namelijk wanneer je therapie zoekt voor je kind: ‘Los jij, mijn kind, even mijn pijn op?’

Je kind doet jou na
Je kind heeft het moeilijk. Het probeert moeilijke situaties te hanteren. En op welke manier doet hij dat? Precies! Op jouw manier. Want hij kijkt naar je en ziet alles, hij leert via jou. Hoe jij in het leven staat, dat is zijn voorbeeld. Een kind kijkt de levenskunsten van zijn ouders af. 

Jij kunt als ouder de verantwoording nemen en je eigen issues oplossen. Daardoor hoeft je kind jouw pijn niet meer te voelen. Én voel jij de pijn niet meer als je kind het moeilijk heeft, of in ieder geval dusdanig minder dat je niet in de helpstand schiet. Je kind kan dus gewoon zijn eigen ervaringen in het leven voelen om van te leren, te groeien. Maar als jouw kind jouw pijn ziet en voelt, of leert van jou dat je verdriet en boosheid binnenhoudt of juist buiten zichzelf legt (of welke strategie je dan ook hebt ontwikkeld als kleintje), dan kan het niet door deze ervaringen heen en stopt je kind alles weg, gaat veel boos worden, raakt in ieder geval zichzelf kwijt, op welke wijze dan ook.

Je eigen oude pijn opruimen
Precies datgene wat je volgens mij niet wilt dat er gebeurt, gebeurt dan toch. Jij kunt je kind het beste helpen door je eigen oude pijn op te ruimen. Dan vindt hij zijn eigen weg naar zijn geluk. Als jij lekker in je vel zit, dan profiteert jouw kind daarvan. Jouw kind zal zich als vanzelf vrijer en prettiger voelen omdat jij lekkerder in je vel komt te zitten.

Eerst ik en dan mijn kind!
Ja, eerst jij lekker in je vel, dan volgt je kind namelijk als vanzelf. En ik snap dat het tegenstrijdig voelt om eerst aan jezelf te denken als je kind het zo ontzettend moeilijk heeft. Maar je weet het hè: eerst je eigen luchtmasker in het vliegtuig bij een ramp en dan pas die van je kind.

Ik geef een voorbeeld: Marieke (9 jaar) gaat elke week naar de therapie zodat zij zich kan leren uiten. Thuis heeft zij een vader en een moeder die niet zo gemakkelijk met emoties om kunnen gaan, ze slikken verdriet weg en maken grapjes als het te moeilijk wordt, zeggen dat het wel meevalt en dat ze zelf ook wel iets gedaan zal hebben, waar twee vechten hebben er twee schuld. Als Marieke thuiskomt van de therapie of van school en er is iets gebeurd, dan voelt zij zich opnieuw eenzaam, want haar ouders kunnen haar hierin niet zo goed ondersteunen. Ze staat er weer alleen voor.

Het wordt erg verwarrend voor een kind wanneer het zich op de ene plek leert te uiten, maar bij de personen die het belangrijkste voor hem zijn, leert hij dat het niet kan. De therapie zal dus geen effect hebben, sterker nog, het kind zal zich er minder goed door voelen.

Wanneer de ouders van Marieke leren hoe ze om kunnen gaan met emoties, werken aan zichzelf, aan de dieperliggende reden waarom ze emoties weglachen, dan vormen ze met elkaar weer een geheel. Dan ontstaat er een verbindende communicatie waarbij er ruimte is voor iedereen, voor gevoel. Dan wordt het weer leuk thuis, ontstaat er rust en meer ruimte voor liefde.

En je krijgt er iets bij cadeau
Wanneer jij niet meer of veel minder je eigen pijn voelt als je kind het moeilijk heeft, zal je er kunnen zijn voor je kind. Vanuit je oorspronkelijke liefde. Je kind voelt zich gezien en gehoord en als vanzelf heel jij dus zijn pijn. Omdat je eerst je eigen pijn hebt opgeruimd. Jij kunt écht de weg vrijmaken voor je kind. Een betere ouder kan een kind zich niet voorstellen!

Een beetje hulp
Het klinkt allemaal heel logisch, maar een beetje hulp is misschien wel fijn? Kijk dan eens hier of mijn online training Wat jij kunt doen om je kind te helpen iets voor jullie is. 

0 thoughts on “Als je kind het moeilijk heeft”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: