Als het grijze verleden van je afglijdt

Ze kijkt naar haar spiegelbeeld in het natte raam van de eerste klas coupé van de trein. Het is er kalm, bijna sereen. Alleen de lucht van natte wollen kleding geeft een teken van de sombere ochtend. De derde grijze dag op rij en voor haar voelt dat fijn. Grijs past haar, helpt haar en heeft haar door de jaren heen geholpen een succesvol bedrijf op te bouwen. Elk jaar meer klanten, een groeiende omzet en winst. En de winst gebruikte ze voor haar studies en observaties, stil vanaf de zijlijn zien wat er gaande was en wat er nodig was.

Zo heeft ze dat de afgelopen 12 jaar gedaan. Ze was nooit haantje de voorste en gedijde gewoon fijn op school. In de pas met de andere brugklassers was voor haar een comfortabele plek. Als een groot grijs vest om haar te beschermen om op te vallen, want dat vond ze allemaal maar spannend. En zo kwam ze het jaar door op school in de grote stad. 

Ze ontweek de spotlight
Langzaam ging dat veranderen toen de aandacht wel op haar viel en ze daar maar lastig mee kon dealen. Haar accent begon op te vallen en ook haar lengte, omdat ze de lucht in ging. Om te voorkomen dat alle aandacht van de plaaggeesten op haar viel, ontweek ze de spotlight. Ze begon te buigen en wat krommer te lopen, ze werd stiller dan ze was en vond het thuis lastig om te vertellen…

Grijze mist
Dus trok ze zich steeds meer terug als in de dichte mist waar het kalm was en sereen, en waar ze leerde observeren, aanvoelen wat niet zichtbaar was, maar wel nodig. En daar was ze verdomde goed in geworden, zo realiseerde ze zich nu met het uitzicht op de grijze mist vanaf de eerste klas coupé. 

Haar klanten
Samen met haar intelligentie en haar creativiteit startte ze stiekem haar eigen bedrijf omdat ze merkte dat mensen haar wisten te vinden bij het bouwen van een mooie website. Op de een of andere manier wist ze uit de gesprekken van haar klanten net dat stukje boven te halen wat het verschil maakte met de rest, waar ze in uitblonken. En zo maakte ze dat haar klanten kleur bekenden. True colours. De een na de andere vond succesvol een podium om op te staan, omdat zij ooit de parel wist bloot te leggen en deze glans gaf.

Professioneel, kwalitatief en vooral betrouwbaar
De cijfers stegen, omdat ze ook leerde dat wat vroeger een overlevingsstrategie was – namelijk jezelf klein maken en aanvoelen wat de ander nodig had, zodat ze haar niet konden vinden als mikpunt – haar niet verder bracht. Haar studies brachten haar wel verder en zo groeide haar kennis en het verlangen om de beste en meest succesvolste in haar vakgebied te worden. Professioneel, kwalitatief en vooral betrouwbaar en accuraat. Haar drive was haar overlevingsmechaniek. Een tactiek die onuitputtelijk was, ze had het immers gekoppeld aan overleven.

Van overleven naar leven
Hier in de stilte, overdenkend op de kadans van de trein lijkt er iets los te trillen, iets wat niet meer dient. Wat mag verschuiven van overleven naar leven. Dat haar drive naar het midden mag, dat ze gezien mag worden, maar vooral dat ze zichzelf mag zien en voelen. Dat er door de regen glans mag komen. En terwijl ze dit denkt, overweegt om wel of niet lichter te willen leven, breekt de zon door! Niet alleen buiten, maar ook op haar gezicht. Het is tijd, haar tijd!

Een ode aan de overleving
De dag dat ze ging buigen voor het leven en zichzelf kleiner maakte, wil ze graag opnieuw beleven denkt ze. Ze kan de geschiedenis niet herschrijven en dat zou zelfs een beetje ondankbaar voelen, want op de een of andere manier relateert ze loyaliteit aan de bescheidenheid, de veilige haven waar ze uit opereerde al die jaren. Nee, denkt ze, iets anders mag het zijn… terwijl ze achterover leunt in de comfortabele stoelen van de stilte coupe.

Overgave aan haar gave
De beweging van de buiging van toen, het naar binnen keren, kleiner maken gaat ze kleur geven. Elke dag een beetje meer. Haar gave om de ander aan te voelen en woorden en websites te geven gaat ze nu op zichzelf toepassen en ze geeft zich op voor de kleuropleiding van Bloei! Intuïtief en creatief voor haar. Overgave. Als ze straks de trein uitstapt loopt ze langs de Ako voor een nieuw notebook, zo een met goud aan de zijkant en glans op de kaft. Waar je met je handen over wilt strijken en de belofte wilt voelen van een nieuw hoofdstuk.

Wow, wat een energie zit er in een besluit!
De metalen stem kondigt Parijs aan en ze staat op, de man tegenover haar is getuige van een metamorfose. HIj kan er geen taal aan geven, enkel bewondering voelen. Want de dame die binnenkwam als een zachte maar vage verschijning, loopt naar buiten en lijkt wel 50 cm langer met een aura waar je heel Parijs plat meekrijgt. Wow, wat een energie zit er in een besluit! Een besluit genomen uit  waardering voor het verleden en liefde voor de toekomst. Haar toekomst, jouw toekomst. Terwijl ik het schrijf, voel ik de power en geniet ik van de glimlach van het tot leven brengen van deze vrouw.

Tot op een dag
Grijs geeft glans aan alles om zich heen, weet van alles van de ander boven tafel te toveren en staat haar plaats af. En dat is mooi en lief.. tot op een dag.

Op een dag is opgesloten blijven zitten in het donker, pijnlijker dan te kiezen voor het licht en tot Bloei! Te komen.

Het is haar verhaal dat ze me vertelde voor de coaching: Expeditie Maud. Een innerlijke reis, omdat ze even niet meer in de trein stapt van andermans leven, maar haar koffer pakt voor een innerlijke trip naar true colours. Om daarna weer in het leven van de ander te stappen, niet in dienst, maar samen iets moois maken. Nu kiest ze ervoor om liefde, tijd en aandacht te schenken en de deur naar binnen te openen die al jaren gesloten was. Naar magie en het mysterie van glansrijk leven. Haar besluit!

Hoe is het met jou besluit? 
Het leven is geen bewaardoosje en een ticket heb je zo in handen. En er is ook struggle, ik weet er alles van, maar ik buig voor mijn besluit, haar en voor jouw kracht. Samen in gesprek? Instappen doe je HIER.

0 thoughts on “Als het grijze verleden van je afglijdt”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: