De eerste geuren en smaken van de week

Vanaf de overkant van de straat, zie ik de ober met onze bestelling aankomen. Hij zet een groot rond glas op een voet neer, gevuld met een donkerrode vloeistof. Ik zie dat er van alles in drijft. Een blauw met wit rietje leunt tegen de rand van het glas. Voordat ik mijn lippen aan het rietje zet, sluit ik even mijn ogen. Mijn reukreceptoren herkennen een frisse citroengeur en ander fruit….

Je raadt het al. Op de eerste dag van de schrijfweek in Granada heb ik een Sangría besteld. Kling! doet mijn glas tegen de koude cervesa, met flinke schuimkraag, van manlief, die met mij is meegereisd naar Zuid-Spanje. Ik heb trouwens gelezen dat bier bestellen in Andalusië niet alleen gaat over het lessen van je dorst, maar het is ook een kans om je onder te dompelen in het rijke tapijt van de Spaanse cultuur. 

Zintuiglijk schrijven
Vanochtend heb ik op Plaza de la Trinidad kennisgemaakt mijn schrijfjuf Marije, en mijn schrijfweekmaatjes Willy en Yvonne. Althans, we hadden elkaar gisteren op de luchthaven al gezien en nu hadden we de officiële kick-off van de schrijfweek. Marije heeft ons aan de hand van leuke schrijfoefeningen laten kennismaken met het zintuiglijk schrijven. Nu ben ik met mooie schrijfopdrachten voor de komende dagen neergeploft op het terras van Café Botánico. Het ligt naast de ingang van de botanische tuin, waar ik straks heel graag een kijkje wil nemen. 

Bewust proeven
Nu eerst genieten van de Sangría. Normaal gesproken ben ik niet zo van de alcohol, dus ik verwacht dat het zo wel zal inkicken. Ik word meteen helemaal vrolijk van de frisse, fruitige geur en de wat zoetige nasmaak; het geeft mij een heerlijk relaxed vakantiegevoel. De Sangría is lekker koud. Ik laat een slokje even door mijn mond rollen en ervaar een klein prikkeltje op mijn tong, maar dat verdwijnt vrij snel weer. De volle smaak van de rode wijn blijft wel wat langer tegen mijn gehemelte plakken. 

Wanneer ik goed in mijn glas tuur, onderscheid ik de grof gesneden stukjes appel, citroen, sinaasappel, de rode wijn en glanzende ijsblokjes. Na een paar slokjes voel ik mijn benen al loom worden. Haha, ik ben het niet gewend om alcohol te drinken. Ik laat ik het bij één glas en ga daarna over op een flesje water.

De menukaart
Onze magen rommelen, we bestuderen de menukaart. De lunch is voor de Spanjaarden de hoofdmaaltijd van de dag, dus wij gaan lekker mee in deze Spaanse gewoonte. Zodra we de keuze hebben gemaakt, zitten we lekker mensen te kijken en te genieten vanonder een grote parasol. 

Kunstwerkjes op ons bord
De ober loopt glimlachend onze kant op met twee kleurrijk opgemaakte borden. Hij zet ze voor ons op tafel en zegt heel vriendelijk: “Que aproveche (eet smakelijk)!” Aandachtig bekijken we wat er op onze borden ligt. Wow, het lijken wel schilderijen.

Het bord is verdeeld in tweeën met een veeg van groene gepureerde pittige basilicum, wat knoflook en zeezout. Op deze pesto ligt een krokant gekruid en op de huid gebakken zalmfilet. De rand is versierd met wat verschillende soorten sla, met daarop een paar gegrilde rode bietjes met het steeltje er nog aan. Het geheel wordt speels versierd met toefjes opgespoten roomcrème.

We nuttigen er in partjes gesneden en in de olijfolie gebakken patata bij, wat hier vaak als voorgerecht wordt geserveerd. We maken er dus een Spaans-Hollands potje van en genieten samen van deze heerlijke lunch.